Ferris Wheel

b646aa82b14543ca8a283d4cb4298bf3.400x224x6

 

“Kailan man ay di niya alam, ‘di pa umaangat loob ko’y nahulog na.”

Ang ride na ito ang pinaka-inaabangan ko tuwing febfair o kaya tuwing itatayo ang peryahan malapit sa amin. Nakakaexcite kasi sa tuwing iikot ito pababa, para bang naiiwan ang puso mo sa itaas.


      "Meron siyang di nalalaman sa akin 
       Takot man ako sa heights
       walang magagawa dahil nandito na."

Kaya naman nang narinig ko ang kanta ni Yeng na Ferris Wheel ay di ko mapigilang ngumiti. Nakakarelate talaga ako dito hahaha. Kapag pumikit ka habang pinapakinggan ito ay para ka talagang nakasakay sa ferris wheel na naka-slow motion.

    
       "Magkahalong kaba at pananabik
       ang tuntungang bumuhat sa'min
       Kailan man ay di niya alam,
       'Di pa umaangat loob ko'y nahulog na"

Tulad ng linya sa kanta ni Yeng, sa bawat pagtapak ko ng ferris wheel ay magkahalong kaba at excitement ang aking nararamdaman. Tuwing nakikita ko ang ride na ito ay bumibilis ang tibok ng aking puso, kahit sa simpleng pagsilay dito ay nararamdaman ko pa rin ang kaba na para bang nakasakay ako dito.


      "Hanging kay lamig ay may binubulong sayo
       Sigaw ng damdamin 
       ay mas tahimik pa sa hatinggabi

       Ang mundo ay ating minasdan
       habang oras ay bumabagal
       Parang ang lahat ay guminto
       Larawang dinadala nitong isip ko"

May kakaibang katahimikan ang hatid sa akin tuwing sumasakay ako dito. Lalo na yung sandaling bigla kang mapapatigil kapag nasa tuktok ka na, pagkatapos ay biglang iikot ang wheel pababa. Sa sandaling iyon kasi ay kita ko ang buong lugar at ang bituin sa langit (kung hindi man maulap). Nakakatuwa kasing pagmasdan ang mga bituin habang hindi mo namamalayang unti-unti ka na palang nahuhulog. At aangat muli.

       "Sa piling mo ay nalulula
        Unti-unti ring nasasanay
        Sa piling mo ay nalulula
        Ngunit parang ayoko na yatang bumaba"

At mahuhulog muli.

Paulit-ulit at nakakakaba man ang pakiramdam sa bawat paglukso ng puso mo dulot ng adrenaline rush ay nakapagbibigay ito ng kakaibang saya. Kahit na hindi mo sigurado kung kailan titigil ang pag-ikot nito; o kung hanggang kailan magtatagal ang paglukso ng puso mo.

At kahit na ilang beses na akong nakasakay ng ferris wheel, kada pagsakay ay parang bagong experience. Nakakahilo man at nakakatakot sa umpisa, tulad nga ng sabi ni Yeng, ay “unti-unti ring nasasanay.”

Kaya naman sa darating na febfair ay excited na ako. Kahit mahaba man ang pila sa ferris wheel ay maghihintay ako. Dahil alam kong darating din ang oras upang makasakay ako dito. At masasabi ko muli ang mga katagang, the ride is all worth it. 🙂

*Image courtesy of Google Images
**lyrics quoted are from Yeng Constantino’s “Ferris Wheel”

Inakay

Bago mo pa lamang nasilayan
ang mundong ibabaw,
Ay nakita na kita

 

Bago ka nagkaroon ng hulma
saka pigura,
Ay minahal na kita

 

Saksi ako sa unang pagaspas
ng iyong pakpak
At ng unang paglipad

 

Saksi ako sa bawat paglagpak
at pagtingala,
Maging sa’yong pagdapa.

 

Masakit man sakin na makitang
ika’y matumba,
at kung saan napadpad,

 

Kung sa paraang ito ikaw ay
lalong tumibay,
Titiising makita

 

Masakit mang tingnan na ikaw ay
nahihirapan,
at hindi na makausad,

 

Kung sa paraang ito ikaw ay
lalong lumakas,
Titiising kusa

 

Ngunit kung sa pagkakahiga ay
di makabangon
at di rin makaahon

 

Huwag mong kalilimutan
Nandito ako

 

Kasama mo sa habang panahon